Uğursuzluq qorxusu bizi necə məhv edir?

İnsan həyatında ən böyük maneələrdən biri real uğursuzluq yox, məhz uğursuzluq qorxusudur. Bəzən bir addım atmağa, yeni bir işə başlamağa gücümüz çatır, lakin beynimizdəki şübhələr – “Bəs alınmasa?”, “Uduzsəm nə olacaq?” – bizi geri saxlayır. Bu tərəddüdlər isə minlərlə insanın potensialını reallaşdırmasına mane olur.

Uğursuzluq qorxusu adətən təxirə salmaq, özünə inamsızlıq və risk etməmək kimi formalarda özünü göstərir. İnsan zaman keçdikcə imkanları itirir, xəyallarından uzaqlaşır və həyata keçməmiş arzularla yaşayır. Halbuki uğursuzluq həyatın sonu deyil, bir dərs və təcrübə mərhələsidir.

Bu gün uğurlu olan insanların bir çoxu vaxtilə dəfələrlə səhv edib və yıxılıb. Onları fərqləndirən isə həmin məğlubiyyətlərdən nəticə çıxarıb yollarına davam etmələridir. Problem uğursuzluqda yox, ona verdiyimiz reaksiya və məna ilə bağlıdır: biri “Mən bacarmıram” deyir, digəri isə “Mən öyrənirəm”.

Uzunmüddətli uğursuzluq qorxusu insanda stress, narahatlıq və özünə inamsızlıq yaradır. Bəzi insanlar sırf bu qorxuya görə işlərini dəyişmir, münasibətlərdən çıxa bilmir və arzularından imtina edirlər. Bu isə həyatın yavaş-yavaş tükənməsinə səbəb olur.

Çıxış yolu isə qorxunu qəbul etmək və onun üzərinə getməkdir. Kiçik addımlarla başlamaq, özünü başqaları ilə deyil, əvvəlki halı ilə müqayisə etmək və hər uğursuzluğu bir dərs kimi görmək vacibdir. Çünki bəzən ən böyük uğur, məhz qorxunun üzərinə gedə bilməkdir.

Aslan